دوشنبه 10 اردیبهشت 1363؛ هزاروسیصدوهفدهمین روز جنگ تحمیلی

با آتش ارتش عراق در جزایر مجنون، سه نظامی به شهادت رسیدند.⁠[1]

در مناطق کوشک، طلاییه و جزایر مجنون (خوزستان)، نه نفر شهید و 65 نفر مجروح شدند و به یک خمپاره‌انداز 120 میلی‌متری، دو آمبولانس، دو تانکر و پنج خودرو سبک خساراتی وارد شد.⁠[2]

آبادان زیر آتش ارتش عراق قرار داشت و به ده منزل مسکونی خساراتی وارد شد و یک آتش‌سوزی رخ داد.⁠[3]

با تبادل آتش در مناطق مهران و سومار (کرمانشاه)، چهار پست دیده‌بانی و یک سنگر اجتماعی ارتش عراق منهدم و عده‌ای از نیروهای دشمن کشته یا مجروح شدند. از نیروهای خودی نیز یازده نفر مجروح شدند.⁠[4]

در منطقه مرزی شمال غرب، یک فروند هواپیمای میگ 23 دشمن هدف آتش جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش قرار گرفت و سرنگون شد.⁠[5]

تبادل آتش سلاح‌های سنگین در پیرانشهر، موجب جلوگیری از حرکات خودرویی دشمن و کشته و زخمی‌شدن 35 نفر از آن‌ها شد.

در مناطق عملیاتی پیرانشهر، سردشت، حاج عمران، (آذربایجان غربی) مریوان (کردستان) و پنجوین (شمال عراق) با تبادل آتش بین نیروهای ایران و عراق؛ توپخانه و خمپاره‌انداز، سی سنگر اجتماعی، ده پست دیده‌بانی، یک انبار مهمات و یک خمپاره‌انداز ارتش عراق منهدم و عده‌ای از آن‌ها کشته و زخمی شدند. از نیروهای خودی نیز یک نفر شهید و چهار نفر مجروح شدند.⁠[6]

شهرهای بصره، مندلی و خانقین زیر آتش توپخانه یگان‌های ارتش قرار داشتند.⁠[7] 

در پی عملیات پاک‌سازی نیروهای تیپ 110 شهید بروجردی و نیروهای جندالله مهاباد و خوی در روستاهای زاوکوه در شرق جاده مهاباد به سردشت (آذربایجان غربی)، تعداد زیادی از افراد ضدانقلاب به جنوب غربی بانه و کوه‌های اطراف آرمرده و اطراف گرماب و دونیس (کردستان) در نوار مرزی گریختند. نیروهای خودی نیز توانستند با استقرار در سه پایگاه در منطقه حضور خود را تثبیت کنند.⁠[8]

با اجرای کمین و مین‌گذاری ضدانقلاب در جاده بانه به سردشت (آذربایجان غربی)، سه نفر از سرنشینان یک خودروی مهندسی شهید شدند.⁠[9]

در درگیری بین افراد ضدانقلاب با نیروهای سپاه پاسداران بانه (کردستان) یک پاسدار به شهادت رسید.⁠[10]

در درگیری بین نیروهای سپاه پاسداران سنندج (کردستان) و افراد کومله در منطقه خلیچیان در شمال شرقی سنندج، یازده نفر از اعضای کومله کشته، پنج نفر مجروح و یک نفر اسیر شد.⁠[11]

در درگیری بین نیروهای سپاه پاسداران با ضدانقلاب در روستای کانی‌سواران در شرق جاده کامیاران (کردستان)، یک نفر از پیشمرگان مسلمان کرد به شهادت رسید.⁠[12]

افراد حزب دموکرات، یک پیشمرگ کرد مسلمان به نام نافق را در تکاب در منزلش شهید و سر پدر و مادرش را از تن جدا کردند. وی چندی قبل از ضدانقلاب جدا شده و پس از دریافت امان‌نامه با سپاه پاسداران همکاری می‌کرد⁠[13]

در درگیری بین ضدانقلاب با یگان حزب‌الله در روستای اسدآباد کامیاران (کردستان) یکی از افراد محلی کشته و یک انبار مهمات کشف شد و تعدادی سلاح و مهمات به دست نیروهای خودی افتاد.⁠[14]

یکی از اعضای بسیج در مسیر اورامانات (کردستان) به پاوه هدف حمله افراد مسلح گروه رزگاری قرار گرفت و به شهادت رسید.⁠[15]

در حمله افراد مسلح به نیروهای ژاندارمری در روستای کانی شوریک ارومیه، یک نفر شهید و پنج نفر زخمی شدند.⁠[16]

سه نفر از افراد ضدانقلاب که به عراق فرار کرده و به مدت یک سال در اردوگاه ملاعمر عراق بودند، بعد از بازگشت به ایران، خود را به سپاه ارومیه تسلیم کردند.⁠[17]

نیروهای پایگاه ممکان، پسیان و جبرئیل‌آباد ارومیه (آذربایجان غربی) با ضدانقلاب درگیر شدند. این درگیری تلفاتی در بر نداشت.⁠[18]

در درگیری بین نیروهای پایگاه قم‌قلعه ارومیه (آذربایجان غربی) با ضدانقلاب یک بسیجی مجروح شد.⁠[19]

در حوالی پایگاه سویرو سنندج، یک خودروی سپاه پاسداران در کمین ضدانقلاب افتاد و واژگون شد.⁠[20]

در درگیری بین نیروهای پایگاه کانی شوریک ارومیه (آذربایجان غربی) با ضدانقلاب یک نظامی شهید و شش نظامی مجروح شدند.⁠[21]

نیروهای پایگاه قلعه شیخان سنندج (کردستان) با ضدانقلاب درگیر شدند. این درگیری تلفاتی در بر نداشت.⁠[22]

دو مین ضدنفر در محور گروهان هزارکانیان سقز کشف شد.⁠[23]

یک نفر از نیروهای ضدانقلاب در حال کاشت مین در حوالی پایگاه دویسه سنندج (کردستان) دستگیر شد.⁠[24]

نیروهای پایگاه شیخ‌الاسلام سنندج یک مین کاشته‌شده توسط ضدانقلاب را کشف و خنثی کردند.⁠[25]

نیروهای تأمین پایگاه‌های محمودآباد و نجلو سنندج (کردستان) با ضدانقلاب درگیر شدند. این درگیری تلفاتی در بر نداشت.⁠[26]

هشتاد نفر از سربازان سودانی که به‌اجبار به جنگ با ایران اعزام و در عملیات خیبر مجروح شده و برای معالجه به بیمارستان‌های کویت منتقل شده‌ بودند، با برپایی تظاهرات از سفیر سودان در کویت خواستند آن‌ها را به کشور خود برگردانند.⁠[27]

طارق عزیز، وزیر امور خارجه عراق، در سمینار خلیج و جهان در بغداد، کشورهای عربی و به‌ویژه آمریکا را مسئول ادامه جنگ ایران و عراق معرفی کرد.⁠[28]


منابع و ارجاعات:

  • [1] پورداراب، سعید، تقویم تاریخ دفاع مقدس، ج45: جنگ آب، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1396، ص298.
  • [2] همان، ص300.
  • [3] همان.
  • [4] همان، ص301.
  • [5] خوانساری‌نیا، علی‌اکبر، امیرنظمی افشار، منوچهر، عبدلی آیدنلو، علی‌اصغر، حاجیلو، اسفندیار، تاریخ معاصر آذربایجان: آذربایجان غربی در گذار از بحران‌های انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی، ج3، تهران: سوره سبز، 1399، ص30.
  • [6] پورداراب، سعید، همان، ص301.
  • [7] همان، ص311.
  • [8] یزدان‌فام، محمود، روزشمار جنگ ایران و عراق، کتاب سی‌ویکم: آغاز جنگ نفتکش‌ها، تهران: مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1397، ص144.
  • [9] همان.
  • [10] همان.
  • [11] همان.
  • [12] همان، ص145.
  • [13] همان.
  • [14] همان.
  • [15] همان.
  • [16] همان.
  • [17] همان.
  • [18] پورداراب، سعید، همان، ص302.
  • [19] همان.
  • [20] همان.
  • [21] همان.
  • [22] همان، ص302 و 303.
  • [23] همان، ص303.
  • [24] همان.
  • [25] همان.
  • [26] همان.
  • [27] همان، ص324.
  • [28] همان، ص328.

تکمیل، ویرایش یا گزارش خطا