پنجشنبه 16 اسفند 1363؛ هزاروششصدوبیستوهشتمین روز جنگ تحمیلی
با آتش دشمن در جبهههای سوسنگرد (خوزستان)، شرهانی و بیات (ایلام)، یک سرباز شهید و چهار سرباز مجروح و دو سرباز دچار موجگرفتگی شدند.[1]
با آتش دشمن در منطقه سومار (کرمانشاه) و فرخآباد مهران (ایلام)، چهارده نفر شهید و 46 نفر مجروح شدند و به چهار خودرو، یک خودرو یخچالدار و یک آشپزخانه صحرایی خساراتی وارد شد.[2]
با آتش توپخانه دشمن از منطقه حاج عمران روی مواضع نیروهای ایران در پیرانشهر(آذربایجان غربی)، یک نفر مجروح شد.[3]
در ساعت 1 بامداد، هشت فروند موشک به طور همزمان به هشت نقطه مسکونی دزفول اصابت کرد که براثر آن پنج نفر شهید و 65 نفر مجروح شدند و بیش از 1200 واحد مسکونی و تجاری آسیب دید که در میان آنها یک بیمارستان (افشار) و دو دبیرستان بود.[4]
در ساعت 14:45 دو فروند هواپیمای عراق، آبادان را بمباران کردند و تعدادی از ساختمانها تخریب و دو نفر شهید و دو نفر مجروح شدند. از نیروهای ستاد عملیاتی نیز هشت نفر شهید و 36 نفر مجروح شدند.[5]
آبادان هدف سلاح دوربرد و بمباران هوایی دشمن قرار گرفت و 96 منزل، 56 مغازه، یک دبیرستان، ساختمان کلانتری بخش 2، ساختمان ندامتگاه شهربانی و یک خودرو خساراتی دیدند. یک نفر شهید و 27 نفر هم مجروح شدند.[6]
ساعت 17، یدککش صفین در بیستمایلی جزیره خارک مورد اصابت موشک دشمن قرار گرفت و آتشسوزی مختصری روی داد که مهار شد.[7]
هواپیماهای عراق، پادگان ابوذر سرپل ذهاب (کرمانشاه) را که یکی از عقبههای اصلی عملیات سلمان (جنوب سومار کرمانشاه) است، در چهار نوبت و با 33 جنگنده بمباران کردند. موتورخانه، بیمارستان پادگان، محل استقرار واحدهای رزمندگان، مهمانسرا و بخش فرماندهی بهشدت آسیب دیدند. در این حملات 150 نفر شهید و 500 نفر مجروح شدند.[8]
ساعت 12:30، دوازده فروند هواپیمای عراق و ساعت 14:45 تا 15:10، شانزده فروند هواپیمای دیگر پمپبنزین، زاغه مهمات سپاه پاسداران، بیمارستان پادگان ابوذر، سرپل ذهاب و قریه قلعهشاهین (کرمانشاه) را بمباران کردند. درنتیجه پنجاه نفر شهید و سیصد نفر مجروح شدند و چندین کانکس به آتش کشیده شد. انبار مهمات سپاه پاسداران منفجر و به سه بالگرد که برای حمل مجروحان به پادگان وارد شده بودند، خساراتی وارد شد.[9]
در ساعت 17:15، سه فروند هواپیمای دشمن، مجدداً پادگان ابوذر سرپل ذهاب را بمباران کردند که تلفات و ضایعاتی نداشت.[10]
از ساعت 17:30 تا 18، هشت فروند هواپیمای عراق در 45 کیلومتری خرمشهر اقدام به بمباران یک قطار 22 واگنی حامل مهمات و ادوات نظامی کردند که درنتیجه نوزده واگن منهدم و سه تریلر کمرشکن، یک وانت و چهار کانتینر مستقر در اطراف راهآهن آسیب دید و حدود پانصد متر از ریل راهآهن نیز از بین رفت. یک سرباز شهید و یک درجهدار نیز مجروح شدند.[11]
منطقه عملیاتی خرمشهر هدف سلاح سنگین و بمباران هوایی دشمن قرار داشت و به جزیره مینو، شلمچه و کوتشیخ خساراتی وارد شد. هشت نفر شهید و شانزده نفر مجروح شدند.[12]
در ساعت 23:40، پنج موشک از سوی دشمن به اطراف مسجدسلیمان (خوزستان) شلیک شد که تلفات جانی نداشت.[13]
در ساعت 11:50، هواپیماهای دشمن در منطقه ریزهوند قصرشیرین (کرمانشاه)، چند نقطه را بمباران کردند که تلفات و خساراتی نداشت.[14]
هواپیماهای عراق قصد بمباران کارخانه صنایع فولاد اهواز را داشتند که براثر تیراندازی پدافند هوایی مستقر در منطقه، تغییر مسیر دادند و راکتهای خود را روی کارخانه لولهسازی اهواز فروریختند.[15]
در پاسخ به جنایات ارتش بعث در بمباران و موشکباران تعدادی از شهرهای ایران، شهرهای مندلی و بصره عراق گلولهباران شد.[16]
هواپیماهای عراق در ساعتهای 14:5 و 17:50 به حریم هوایی خرمآباد تجاوز کردند که با اقدام پدافند هوایی مجبور به فرار شدند.[17]
هفتاد نفر از افراد ضدانقلاب در ساعت 16، در حوالی روستای امیرآباد در محور مهاباد ـ میاندوآب (آذربایجان غربی)، جاده را بستند و پانزده نفر از نظامیانی را که از مرخصی برمیگشتند، از میان مسافران جدا کردند و پنج نفرشان را کنار جاده به شهادت رساندند و ده نفر دیگر را به گروگان گرفتند.[18]
در سقز (کردستان) یکی از اعضای سابق کومله که با پیشمرگان مسلمان کرد همکاری میکرد، مورد سوءقصد مسلحانه قرار گرفت و به شهادت رسید.[19]
در بوکان (آذربایجان غربی) یکی از افراد تائب از اعضای حزب دمکرات، به دست سه فرد مسلح به شهادت رسید.[20]
در سقز و مریوان، دو نفر از نیروهای ضدانقلاب خود را به نیروهای نظامی و امنیتی معرفی و درخواست اماننامه کردند.[21]
در پی حمله دو روز پیش نیروهای کومله به مقر جهادسازندگی در روستای زنگآباد و گروگانگرفتن هفت نفر از افراد جهاد سازندگی، چهار نفر از افراد این نهاد آزاد شدند.[22]
در درگیری افراد کومله و حزب دمکرات کردستان بین روستاهای بوبکتان و کانیبند در غرب سقز، هفت نفر از نیروهای حزب دمکرات کشته شدند.[23]
در درگیری افراد کومله و پیشمرگان حزب دمکرات در روستای گاوگچ علیا دیواندره (کردستان)، دو نفر از افراد کومله کشته و پنج نفر به دست حزب دمکرات اسیر شدند. هفت نفر از نیروهای حزب دمکرات نیز به اسارت نیروهای کومله درآمدند.[24]
در درگیری افراد کومله با افراد حزب دمکرات در روستای آرمده بانه (کردستان)، دو نفر از افراد کومله و دو نفر از حزب دمکرات کشته شدند.[25]
از ساعت 00:10 تا 3 بامداد، نیروهای پایگاه گاگش بالا (محور مهاباد ـ سردشت) و از ساعت 10:30 تا 10:50 نیروهای پایگاه نیسان، در منطقه سردشت درگیری داشتند که بدون تلفات نیروهای خودی خاتمه یافت.[26]
ستاد مشترک، تلفات ارتش، وزارت دفاع، ژاندارمری، شهربانی و عشایر گروه مشترک جنگهای نامنظم را تا ساعت 8 صبح 24100 شهید و 106876 مجروح، اسیر و مفقود اعلام کرد.[27]
منابع و ارجاعات:
- [1] پورداراب، سعید، تقویم تاریخ دفاع مقدس- عملیات بدر، ج 55، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1398، ص554.
- [2] همان، ص554 و 555.
- [3] همان، ص555.
- [4] لطفاللهزادگان، علیرضا و سیدرضا صاحبی، روزشمار جنگ ایران و عراق- بازگشت به هور، کتاب سیوپنجم، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1399، ص518.
- [5] پورداراب، سعید، همان، ص558.
- [6] همان، ص554.
- [7] همان، ص560.
- [8] لطفاللهزادگان، علیرضا و سیدرضا صاحبی، همان، ص517 و 518.
- [9] پورداراب، سعید، همان، ص558 و 559.
- [10] همان، ص559.
- [11] همان، ص558.
- [12] همان، ص554.
- [13] لطفاللهزادگان، علیرضا و سیدرضا صاحبی، همان، ص519.
- [14] پورداراب، سعید، همان، ص558.
- [15] همان، ص559.
- [16] همان، ص561.
- [17] همان.
- [18] لطفاللهزادگان، علیرضا و سیدرضا صاحبی، همان، ص520.
- [19] همان.
- [20] همان.
- [21] همان.
- [22] همان.
- [23] همان.
- [24] همان.
- [25] همان.
- [26] پورداراب، سعید، همان، ص556.
- [27] همان، ص563.
