چهارشنبه 4 آذر 1360؛ چهارصدوسیامین روز جنگ تحمیلی
در تبادل آتش بین نیروهای ایران و عراق در مناطق آبادان و خرمشهر، یک موضع آر.پی.جی.7، 2 سنگر، یک انبار مهمات و چند خودرو دشمن منهدم و یک نفر کشته شد.[1]
در درگیری واحدهای رزمی شهربانی مستقر در آبادان با نیروهای دشمن، یک خودرو شخصی منهدم و 15 نفر مجروح شدند.[2]
با آتش خمپاره نیروهای خودی، 2 ساختمان محل تجمع و 3 سنگر دشمن در آنسوی اروندرود منهدم و حداقل 15 نفر کشته و زخمی شدند.[3]
در درگیری نیروهای خودی با دشمن در محور شوش، تعدادی از نفرات دشمن کشته، 2 نفر اسیر و مقداری مهمات به غنیمت گرفته شد.[4]
نیروهای عراق طرفین پل حَبّانیه واقع بر رودخانه کرخهکور را به طول 100 متر مینگذاری کردند.[5]
با آتش نیروهای خودی 3 سنگر دشمن در کرخه کور (سوسنگرد) منهدم شد.[6]
با تبادل آتش در مناطق دشتعباس و شهدا (دزفول)، تلفاتی به دشمن وارد و یک نیروی خودی زخمی شد.[7]
با آتش نیروهای خودی در مناطق سرپل ذهاب و سومار (کرمانشاه)، تعدادی سنگر و خودروی دشمن منهدم شد.[8]
با آتش نیروهای خودی بر مواضع دشمن در جبهه شور شیرین (دهلران)، چند سنگر عراق تخریب شد.[9]
با آتش توپخانه و خمپاره نیروهای خودی در مناطق میمک و مهران (ایلام)، 20 نفر از دشمن کشته و زخمی شدند و 15 سنگر دشمن منهدم شد.[10]
نیروهای سپاه پاسداران مریوان با نفوذ به منطقه شُنام در خاک عراق 10 نفر از دشمن را کشته و 18 نفر را زخمی کردند.[11]
در مریوان 5 نفر از نیروهای عراق با عبور از مرز و تحویل سلاحهایشان، از ایران درخواست پناهندگی کردند.[12]
هواپیماهای عراق 2 بار در ساعت 10:15 و 13:40 سوسنگرد را بمباران کردند که تلفات جانی نداشت، ولی در چند نقطه شهر آتشسوزی شد.[13]
هواپیماهای عراق 2 بار به آبادان حمله کردند که خسارات وارد شده به شهر اندک بود.[14]
2 هواپیمای عراق هدف جنگندههای ارتش ایران قرار گرفتند و در منطقه دُبِّ حَردان (جنوب غربی اهواز) و بوشهر سقوط کردند.[15]
در درگیری نیروهای مجاهد مسلمان عراق با ارتش بعث در منطقه حلبچه، 3 نفر از نیروهای نظامی عراق کشته شدند.[16]
با برخورد یک خودرو به مین ضد نفر ضدانقلاب در خیابان دانشکده (ارومیه)، 2 نفر شهید و یک نفر زخمی شد.[17]
ضدانقلاب پایگاههای حسینی، کشاورزی و مقر نیروهای سپاه پاسداران در سردشت را زیر آتش گرفت که به کسی آسیب نرسید.[18]
ضدانقلاب پایگاه نیروهای خودی در جنوب ارومیه و جنوب شرقی مراغه را زیر آتش گرفت که به کسی آسیب نرسید.[19]
در پاکسازی روستای داریان در شمال پاوه (کرمانشاه) 3 ضدانقلاب کشته و 2 بولدوزر به دست آمد.[20]
در آزادسازی ارتفاعات جوانرود (کرمانشاه)، 10 ضدانقلاب کشته و تعدادی زخمی شدند. یک آر.پی.جی.7 و 3 کلاشینکف نیز به دست آمد.[21]
افراد حزب دموکرات کردستان 2 نفر را در غرب سُنقُر در مسیر روستای خانقاه به کریز ربودند و به شهادت رساندند.[22]
4 نفر مسلح که دو افسر و یک پزشک جزو آنهاست، از ترکیه وارد ایران شدند و علاوه بر کمک مادی به ضدانقلاب، قصد دارند با مقامات حزب دموکرات درباره نحوه جمعآوری آذوقه و مهمات جلسه برگزار کنند.[23]
اقدامات تروریستی ضدانقلاب در تهران و شهرستانها ادامه داشت: نیروهای سازمان مجاهدین خلق یک پاسداران کمیته انقلاب اسلامی را در خیابان نواب (تهران) به ضرب گلوله شهید کردند و گریختند؛[24] اعضای سازمان مجاهدین خلق 2 درجهدار ارتش را در خیابان رسالت (تهران) با تیراندازی شهید کردند؛[25] ساعت 10:20، اعضای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) یک نارنجک به داخل خودرو گشت پاسداران در خیابان مولوی (تهران) پرتاب کردند که 5 غیر نظامی به شهادت رسید. در تعقیب مهاجمین نیز، در اثر تیراندازی 2 غیر نظامی کشته و هر سه مهاجم دستگیر شدند؛[26] نیروهای سپاه پاسداران یک خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق را در چهارراه ولیعصر «عج» (تهران) تصرف کردند که یک پاسدار زخمی و 3 نفر از اعضای سازمان کشته و 2 نفر دستگیر شدند. 2 مسلسل یوزی، یک اسلحه ژ 3، 2 کلت کمری، چندین قبضه نارنجک دستی از این خانه کشف و ضبط شد؛[27] یک موتورسوار ساعت 19:30 یک دبیر آموزش و پرورش را در خیابان تسلیحات (تهران) به ضرب گلوله مجروح کرد؛[28] ساعت 17:45 یک نارنجک در خیابان مصطفی خمینی (تهران) کشف شد؛[29] ساعت 14:10 دو فرد مسلح یک خودرو پیکان را در شهر زیبا (تهران) با تهدید اسلحه ربودند؛[30] ضدانقلاب، پدر یک شهید را در قم ربوده و با شکنجه به شهادت رساند. پیکر وی حوالی سهراه سلفچگان پیدا شد؛[31] نیروهای سپاه پاسداران یک خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق را در نیشابور شناسایی و تصرف کردند. از این خانه یک اسلحه ژ 3، 3 بمب دستساز و مقداری مواد منفجره کشف شد.[32] دادگاه انقلاب اسلامی لنگرود (گیلان) 12 نفر از افراد سازمان مجاهدین خلق را که توبه کرده بودند به قید تعهد آزاد کرد.[33]
امام خمینی به مناسبت سالروز تشکیل بسیج پیامی خطاب به بسیجیان، مسئولان و همه مردم صادر کردند. ایشان در این پیام، تربیت و تعلیم و تعلم فنون نظامی در راه حفظ اسلام و کشور اسلامی را ارزندهترین ارزشها دانستند و حضور جوانان و سایر اقشار ملت را در صحنه ضامن بقای جمهوری اسلامی برشمردند.[34]
4 کامیون کمکهای مردمی شامل آرد، نان و خواربار از بروجرد و تهران به مناطق جنگی ارسال شد.[35]
20 نفر از دانشجویان ایران به کنسولگری ایران در شهر میلان ایتالیا حمله کردند و دست و پای تعدادی از کارکنان کنسولگری را به مدت 20 دقیقه بستند و پیش از دستگیری، فرار کردند. یکی از کارکنان کنسولگری در اثر شوک این حمله به بیمارستان منتقل شد.[36]
حدود 60 تانک و نفربر، 12 عراده توپ 106 و 104میلیمتری، 2 قبضه خمپارهانداز و 400 نفر از نظامیان روس و افغان در منطقه قزلاسلام افغاستان مستقر شدند.[37]
ستاد مشترک ارتش، تلفات (شهید، مجروح، اسیر و گمشده) نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران را تا ساعت 8 امروز، 57.629 نفر اعلام کرد.[38]
منابع و ارجاعات:
- [1] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، تقویم تاریخ دفاع مقدس، ج 16 ـ فتح بستان، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1389، ص 79؛ دهقان، احمد، گزارش روزانه جنگ، ج 3 ـ شش ماهه دوم 1360، تهران، مؤسسه انتشارات شهید حسن باقری، 1389، ص 234.
- [2] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 79.
- [3] بولتن خبرگزاری پارس، ش 251، 5 آذر 1360، ص 34.
- [4] دهقان، احمد، همان، ص 229 و 230.
- [5] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 79.
- [6] دهقان، احمد، همان، ص 238.
- [7] همان ، ص 229.
- [8] بولتن خبرگزاری پارس، ش 251، 5 آذر 1360، ص 31.
- [9] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 79.
- [10] بولتن خبرگزاری پارس، ش 252، 6 آذر 1360، ص 26.
- [11] لطفاللهزادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق، ج 16 (آزادسازی سرزمینهای ایران گام دومـ بستان)، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران، 1394، ص 732؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص80.
- [12] همان.
- [13] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 731.
- [14] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص731؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 81.
- [15] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 81؛ لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 731.
- [16] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 732.
- [17] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 733؛ بولتن خبرگزاری پارس، ش 251، 5 آذر 1360، ص 30؛ کرمزاده، زهرا، رویدادها و حوادث 8 سال دفاع مقدس استان آذربایجان غربی به روایت روزنامه جمهوری اسلامی، ج 1 (از 13 مهر 1359 تا 24 اسفند 1361)، ارومیه، نشر یاز، 1395، ص147.
- [18] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 733؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 80.
- [19] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 733.
- [20] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص80؛ لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 733.
- [21] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص80.
- [22] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 733.
- [23] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 80.
- [24] همان.
- [25] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 733؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 83.
- [26] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 82.
- [27] همان، ص 83.
- [28] همان.
- [29] همان.
- [30] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 82.
- [31] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 746.
- [32] همان ، ص 734.
- [33] همان.
- [34] همان.
- [35] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 82.
- [36] همان ، ص 739.
- [37] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 82.
- [38] همان، ص83.
