پنجشنبه 12 آذر 1360؛ چهارصدوسی وهشتمین روز جنگ تحمیلی
نیروهای سپاه پاسداران، ارتش و بسیج عشایر در عملیاتی انهدامی به نام ضربت ذوالفقار در منطقه عمومی مِیمک (ایلام)، در ساعت 5 بامداد به مواضع دو گردان کوهستانی و دو گروهان کماندویی دشمن در منطقه نیخزر هجوم بردند. در این عملیات که بیش از 2 ساعت به طول انجامید، 230 نفر کشته و 210 نفر مجروح شدند؛ 2 نفربر پی.ام.پی، یک تانک، 5 خمپارهانداز، 7 سنگر و 10 تیربار دشمن منهدم شد. از نیروهای خودی نیز 8 نفر شهید و 12 نفر زخمی شدند. در نهایت نیروهای خودی نتوانستند در مواضعی که به تصرف درآمد مستقر شوند و عقبنشینی کردند. در این عملیات 250 نفر از نیروهای سپاه، 2 گروهان از ارتش، 3 گروه نیروی مخصوص از تیپ نوهد ارتش، یک دسته تانک و 3 دسته از عشایر محلی شرکت داشتند و به وسیله 2 بالگرد هوانیروز و 4 آتشبار توپخانه و 35 خمپارهانداز پشتیبانی میشدند.[1]
آبادان زیر آتش سلاح سنگین و سبک دشمن قرار داشت؛ 10 منزل مسکونی منهدم و 11 نفر زخمی شدند.[2]
بر اثر آتش نیروهای خودی از جابجایی خودروهای دشمن در جاده فاو – بصره جلوگیری به عمل آمد.[3]
نیروهای خودی در غرب کارون با سلاح دوربرد به دشمن حمله کردند؛ یک انبار مهمات و 7 سنگر دشمن منهدم شد. 18 نفر از دشمن نیز کشته و زخمی شدند.[4]
در منطقه عمومی مهران و زیل (ایلام)، بین نیروهای خودی و دشمن تبادل آتش انجام شد؛ 4 نفر از افراد خودی در منطقه نخلستان زخمی شدند. 3 سنگر و یک تیربار دشمن نیز منهدم و 2 نفر از آنان کشته شدند.[5]
با آتش نیروهای خودی در کنجانچم، شورشیرین، انجیره و ملکشاهی (ایلام)، 7 سنگر دشمن منهدم و 15 نفر کشته شدند.[6]
با آتش نیروهای خودی در گیلانغرب (کرمانشاه)، بیش از 10 سنگر، یک پست دیدهبانی و چند تفنگ 106 میلیمتری دشمن منهدم و 25 نفر کشته و زخمی شدند.[7]
با تبادل آتش در نوسود (کرمانشاه)، در ساعت 14:30 یک افسر و یک سرباز ژاندارمری زخمی شدند، به 2 سنگر و یک آمبولانس خودی آسیب رسید و 5 پست دیدهبانی دشمن منهدم گردید.[8]
2 هواپیمای میراژ اف 1 عراق که قصد بمباران اهواز را داشتند، توسط جنگندههای ارتش ایران مورد تعقیب قرار گرفتند و یکی از آنها سرنگون و یک خلبان اسیر شد.[9]
هواپیماهای ارتش یک جنگنده دشمن را در شمال حمیدیه منهدم کردند.[10]
3 هواپیمای دشمن که به آسمان سردشت (آذربایجان غربی) تجاوز کرده بودند، با آتش پدافند هوایی متواری شدند.[11]
78 هواپیمای دشمن توسط رادارهای تبریز، دزفول، اهواز، بهبهان و بوشهر شناسایی و با آتش پدافند هوایی متواری شدند.[12]
ضدانقلاب در ساعت 17 به پایگاههای حسنی، ابوذر، کشاورز سردشت و ژاندارمری این شهر حمله و یک نفر از سپاه و 4 نفر از بومیان را مجروح کرد.[13]
نیروهای حزب دموکرات کردستان با حمله به یک دبیرستان در سردشت (آذربایجان غربی)، یکی از دبیران را با گلوله به شهادت رساندند و یک معلم دیگر را به گروگان بردند.[14]
از ساعت 20:20 تا 22:00 بین نیروهای پایگاه گلریزه سنندج و ضدانقلاب درگیری ایجاد شد که تلفاتی نداشت.[15]
2 سرباز در حوالی پایگاه آدینان سقز (22 کیلومتری شرق سقز و در اطراف سنندج) به مین برخورد کردند و هر دو زخمی شدند.[16]
اقدامات تروریستی ضدانقلاب در تهران و شهرستانها ادامه داشت: 2 نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) ساعت 14 در حوالی منزل حبیبالله عسگراولادی، وزیر بازرگانی، به طرف یک بسیجی تیراندازی کردند و او را به شهادت رساندند؛[17] 2 نفر از اعضای سازمان مجاهدین خلق در درگیری با پاسداران در خیابان آزادی (تهران) کشته و یک نفر زخمی شد؛[18] نیروهای سازمان مجاهدین خلق 3 کوکتل مولوتف را به منزل رئیس آموزش و پرورش بابلسر پرتاب کردند؛[19] مقادیری مواد منفجره به منزل یک فرد متعهد در نوشهر پرتاب شد؛[20] در تصرف یک خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق در خیابان میرداماد (تهران) یک پاسدار مجروح شد و یک منافق زخمی و یک نفر دستگیر شد؛[21] نیروهای سپاه پاسداران همدان 3 خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق را شناسایی و 2 نفر را دستگیر کردند. از این خانهها یک اسلحه ژ 3، یک مسلسل یوزی، یک کلت و مقداری فشنگ به دست آمد.[22]
میرحسین موسوی، نخستوزیر، از مناطق آزاد شده در عملیات طریقالقدس بازدید کرد. وی در سخنانی گفت: « ما به تمام خلقهای مستضعف جهان این امید را میدهیم که خوزستان را گورستان رژیم فاشیست بعث خواهیم کرد».[23]
پیکر 93 شهید دفاع مقدس با قطار از اهواز به تهران وارد شد.[24]
ستاد مشترک ارتش تلفات (شهید، مجروح، اسیر و مفقود) نیروهای مسلح ایران را تا ساعت 8 صبح، 58.589 نفر اعلام کرد.[25]
منابع و ارجاعات:
- [1] لطفاللهزادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق، ج 16 (آزادسازی سرزمینهای ایران گام دوم ـ بستان)، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران، 1394، ص 836؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، تقویم تاریخ دفاع مقدس، ج 16ـ فتح بستان، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1389، ص 332.
- [2] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 331.
- [3] همان
- [4] بولتن خبرگزاری پارس، ش 259، 13 آذر 1360، ص 20 و 21.
- [5] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 837.
- [6] بولتن خبرگزاری پارس، همان، ص 14.
- [7] بولتن خبرگزاری پارس، ش 260، 14 آذر 1360، ص 39 و 38.
- [8] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 331؛ بولتن خبرگزاری پارس، همان، ص 38 و 39.
- [9] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 836؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 333.
- [10] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 333.
- [11] همان
- [12] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 332 و 333.
- [13] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 841؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 332.
- [14] همان.
- [15] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 332.
- [16] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 841.
- [17] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 841؛ پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 333.
- [18] همان، ص 867؛ همان، ص 334.
- [19] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 841.
- [20] همان.
- [21] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 333.
- [22] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 844.
- [23] همان.
- [24] پورداراب، سعید و نبیالله کریمی، همان، ص 331.
- [25] همان.