چهارشنبه 25 اسفند 1361؛ نهصدوششمین روز جنگ تحمیلی
از سایت 13 روز گذشته تا 13 امروز، در تبادل آتش بین یگانهای ژاندارمری و دشمن در منطقه خرمشهر و آبادان، یک نفر از نیروهای خودی مجروح شد.[1]
آبادان زیر آتش سلاح سنگین و گلولههای کاتیوشا، خمپاره و توپ دشمن قرار داشت؛ 14 گلوله مختلف به یک بیمارستان اصابت کرد و خسارتهایی وارد شد. از اهالی نیز 2 نفر شهید و 7 نفر زخمی شدند. 7 واحد مسکونی نیز ویران شد.[2]
خرمشهر زیر آتش سلاح سنگین دشمن قرار داشت؛ 4 نفر مجروح شدند.[3]
با آتش توپخانه عراق در یکی از روستاهای قصرشیرین (کرمانشاه) یک نفر شهید و 2 نفر زخمی شدند.[4]
پاسگاههای ابوجاموسی، خرابه و شهر بستان زیر آتش توپخانه دوربرد دشمن قرار گرفت که تلفاتی نداشت.[5]
در تبادل آتش در جبهه بیات (خوزستان)، چند سنگر اجتماعی دشمن منهدم شد و به چند خودروی آنان خساراتی وارد شد. یک سرباز شهید و یک نفر مجروح شد.[6]
از ساعت 8:55 تا 14:08، 10 هواپیمای عراق ضمن تجاوز به مناطق بستان، هویزه، طلائیه و خرمشهر در دید رادارهای نیروی هوایی قرار گرفتند که علیه آنها اقدامات تاکتیکی انجام شد.[7]
افراد کومله به پایگاه عشایری بناویله در 16 کیلومتری شرق سردشت حمله کردند، که با مقاومت نیروهای خودی، مهاجمان با 3 کشته و 8 مجروح و به جا گذاشتن چندین اسلحه فرار کردند. در این درگیری 2 بسیجی و یک پیشمرگ مسلمان کرد شهید شدند.[8]
نیروهای خودی یک ضدانقلاب مسلح را در روستای گامیشان در 20 کیلومتری شمال شرق بوکان، به همراه یک اسلحه و تعدادی فشنگ دستگیر کردند.[9]
ساعت 4، پایگاههای شهید فلاحی و امام خمینی ارومیه با ضدانقلاب درگیر شدند که بدون تلفات نیروهای خودی خاتمه یافت.[10]
افراد مسلح ضدانقلاب، احمد جعفری از کشاورزان اهل سنندج را در خیابان انقلاب این شهر با شلیک چندین گلوله به شهادت رساندند.[11]
ساعت 16:30، یک خودروی افراد تأمین پایگاه پیرناصر نقده با مین برخورد و منهدم شد. یک درجهدار و یک سرباز سرنشین خودرو زخمی شدند.[12]
یک خودرو ارتش در روستای موسی لو سقز روی مین رفت؛ یک سرباز زخمی شد و خودرو هم خسارت دید.[13]
ساعت 13:55، در برخورد یک دستگاه گاز 66 با مین در محور سنندج- کامیاران، یک سرباز مجروح شد.[14]
در برخورد یک بولدوزر با مین در روستای سو در جنوب غربی سنندج، یک پای راننده بومی قطع شد.[15]
نیروهای خودی در اطراف پیرانشهر، چند عدد مین را که در مسیر عبورشان کار گذاشته شده بود، کشف کردند؛ در حین خنثیسازی مینها 2 نفر از سربازان تیپ پیرانشهر زخمی شدند.[16]
در اثر انفجار یک نارنجک در پادگان ترجان سقز یک سرباز مجروح شد.[17]
یکی از افراد حزب دمکرات کردستان خود را به نیروهای بسیج روستای قولنجی در شمال ارومیه، معرفی و درخواست اماننامه کرد.[18]
اقدامات ضدانقلاب در تهران و شهرستانها ادامه داشت: یکی از افراد فعال منافقین در تهران دستگیر شد. وی اعتراف کرد که حجتالاسلام حبیبزاده امام جماعت مسجد نقره رشت را در 8 شهریور سال گذشته ترور و به شهادت رسانده است؛[19] افراد منافقین، یکی از جانبازان جنگ را در مسیر رودسر به لنگرود ربوده و پس از ضرب و جرح وی با چاقو، او را به گمان اینکه فوت کرده است در کنار جاده رها کردند. این فرد با کمک مردم نجات یافت؛[20] هنگام کشف چند خانه تیمی سازمان مجاهدین خلق توسط افراد سپاه پاسداران در بابل، یک منافق کشته و 10 نفر دستگیر شدند.[21]
مسعود رجوی، سرکرده منافقین در گفت وگو با روزنامه عربی زبان الحوادث، از امضای پیمان دوستی با عراق حمایت کرد و از سازمان خود به عنوان حاکم آینده ایران نام برد.[22]
گروهی از پیشمرگان وابسته به گروه جلال طالبانی (نیروهای اتحادیه میهنی کردستان عراق؛ مخالف صدام) به قرارگاه ارتش خلق خیاره در محور دربندیخان - سلیمانیه عراق حمله کردند؛ 3 نفر از ارتش بعث کشته و 2 نفر مجروح شدند.[23]
پیشمرگان مسلمان کرد در محور عربت - سلیمانیه، یک مین کار گذاشته بودند که انفجار آن موجب کشته و مجروح شدن 2 سرباز بعث شد.[24]
حمله یک دسته از پیشمرگان مسلمان کرد در منطقه کانی البانی از توابع بکره جو عراق، تلفات و خساراتی به نیروهای بعثی وارد آورد.[25]
حمله مشترک گروهی از پیشمرگان حزب دمکرات کردستان عراق (بارزانی؛ مخالف صدام) با همکاری حزب سوسیالیست و کمونیست آن کشور به مواضع و استحکامات گروهان 3 گردان 1 تیپ 138 مستقر در 5 کیلومتری دهوک، تلفات و ضایعاتی به نیروهای نظامی عراق وارد کرد.[26]
نیروهای انقلابی مسلمان عراق (مخالف صدام)، 5 عملیات علیه تأسیسات زیربنایی، نیروهای ارتش و مقامات عراق اجرا کردند؛ انهدام و به آتش کشیدن تلمبهخانه عین زاله در 56 کیلومتری شمال شرقی موصل، بمبگذاری در ساختمان سازمان امنیت منطقه ابوغریب که به کشته یا زخمی شدن 3 نفر از نیروهای امنیتی انجامید، حمله به خودرو استاندار نجف و تیراندازی به طرف وی که موجب آتش گرفتن خودرو و مرگ او شد، بمبگذاری در ستاد حزب بعث در شهر سلیمانیه که ساختمان این ستاد را به آتش کشید و تلفات و خساراتی به عوامل بعثی وارد کرد و بمبگذاری در خودرو رئیس سازمان امنیت نجف که باعث کشته شدن وی شد.[27]
مجاهدین مسلمان عراق (مخالف صدام) با حمله به نیروهای نظامی بعث در بخش ماوالعل در نزدیکی راهآهن شهر بصره، بیش از 10 نفر از آنان را کشتند. در پی این حادثه، نیروهای عراق با بالگرد به یک منطقه مسکونی که احتمال میدادند محل سکونت مجاهدین است، حمله کردند که 5 واحد مسکونی تخریب و به 10 واحد مسکونی خسارتهایی وارد شد. چند نفر از ساکنان این منازل که اغلب از زنان و کودکان بودند کشته یا مجروح شدند.[28]
ارتش عراق 36 نفر از افسران و سربازان عراق را بعد از 18 ماه اسارت در سیاهچالها، بدون محاکمه و به دلیل طرفداری از آیتالله سید محمدباقر صدر در یکی از پادگانهای ارتش صدام تیرباران کرد.[29]
2 نفر از ساکنان عراق با عبور از مرزهای مریوان خود را به نیروهای انتظامی معرفی کردند. یکی از این افراد از فلسطینیان ساکن عراق است.[30]
ژاپن و عراق یک قرارداد 10 میلیون دلاری برای تعمیر و نگهداری نیروهای گازی در بغداد امضا کردند.[31]
منابع و ارجاعات:
- [1] بهروزی، فرهاد، تقویم تاریخ دفاع مقدس - سال سربلندی، ج 31، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1395، ص 779.
- [2] لطفاللهزادگان، علیرضا، روزشمار جنگ ایران و عراق - عملیات والفجر 1، ج 24، تهران، مرکز اسناد و تحقیقات دفاع مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، 1394، ص 386.
- [3] بهروزی، فرهاد، همان، ص 779.
- [4] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 386.
- [5] بهروزی، فرهاد، همان، ص 779.
- [6] همان.
- [7] همان، ص 786.
- [8] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 387.
- [9] همان.
- [10] بهروزی، فرهاد، همان، ص 786.
- [11] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 388.
- [12] بهروزی، فرهاد، همان، ص 786.
- [13] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 387.
- [14] بهروزی، فرهاد، همان، ص 786.
- [15] لطفاللهزادگان، همان، ص 387.
- [16] همان، ص 387 و388.
- [17] بهروزی، فرهاد، همان، ص 786.
- [18] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 388.
- [19] همان.
- [20] همان.
- [21] بهروزی، فرهاد، همان، ص 790.
- [22] لطفاللهزادگان، علیرضا، همان، ص 389.
- [23] همان، ص 386.
- [24] همان.
- [25] همان.
- [26] همان.
- [27] همان.
- [28] همان، ص 387.
- [29] همان.
- [30] همان، ص 421.
- [31] بولتن خبرگزاری پارس، گزارشهای ویژه، ش 362، 26 اسفند 1361، ص 18.